I arrived ten minutes before the seminar today but it was packed like a rock concert. The room used for Joseph Stiglitz’ seminar at the University of Iceland was too small and soon it was very hot and airless.
Maybe that is why MP Lilja Mosesdottir misunderstood Stiglitz’ recommendations towards loan reductions for Icelandic households. At Eyjan.is today she is quoted as saying that Stiglitz was positive towards a solution like the 20% way put forth by the Progressive Party. She says he recommends evening out the gain begotten by debtors through multi-layered taxation.
Maybe Lilja doesn’t understand English well enough, or maybe the reporter who wrote the story was unaware of what really went on.
It is true that this was a part of the solution he said he liked to be considered. But the first one was the one where creditors reduce a mortgage by 20-50%, but in turn they would get a cut in the sales profits when the home would be sold.
A great idea. Have you heard it before???
Stiglitz also brought up the issue of the sale of natural resources, especially through Public/Private entities. He said that the public part usually put up over 90% of the funding, the private part got 50% of the profits and the public part would assume all liabilities in the end. Stiglitz encouraged Icelanders to make sure that the profit derived from their natural resources would not go abroad.
But the evening news were all about Stiglitz’ comments on Iceland’s relationship with IMF. And Channel 2 and the State Broadcasting Channel published such identical stories that you wonder why they just didn’t send one interviewer and one cameraman? They certainly didn’t seem to be listening to his speech.
This angle was probably concieved from yesterday’s interview at Silfur Egils where this staunch critic of the IMF claimed the fund was actually not doing so bad in Iceland. He thinks the response of the previous government to get the fund involved at the critical time last year was correct and that the IMF’s actions so far have been very fair. But he raises the question of where to go from now, whether the fund’s involvement is still needed. Only Icelanders can answer that question was his take on this, and there went this week’s non-news item.
Stiglitz said most economists today were running towards Keynes. He denounced those who had maintained that the private sector always outperformed public enterprise. In one aspect they were right though. The public sector certainly could not lose money as well as private industries had.
Stiglitz cheekily did not want to blame the Financial Authorities too much for their part in the collapse. When a thief robs someone you don’t blame the cops he said. And in this case the cops had been paid not to be there.
He also called for transparancy from the government and cited his battle in the US to get information released from the AIG bailout regarding what the bailout money was actually used for. A needed reminder as the solvency committees of the failed Icelandic banks assume the role of kingmakers in society without any transparancy.
According to the evening news, yes both channels finished off their stories this way, the Icelandic government would like to offer Stiglitz an advisory role. They would do well to get this man onboard.
Related posts:

Joseph Stiglitz's Got The Solution But Lilja Doesn't Get It | iceland today
2 years ago
[...] Excerpt from: Joseph Stiglitz's Got The Solution But Lilja Doesn't Get It [...]
Benedikt Sigurdar
2 years ago
Some misunderstanding seems to be around the indexisation on mortage loans in Iceland. Stiglitz has never been commenting on this especially . . This needs to be clarified.
Eygló Harðardóttir
2 years ago
Sæll Daði, – ég las pistilinn þinn á Eyjunni og hérna að ofan. Áhugaverðar vangaveltur hjá þér og sérstaklega ábendingar þínar varðandi Zingales áætlunina.
Hins vegar var frekar leitt að lesa sleggjudóma þína um bæði Lilju Mósesdóttur og tillögur okkar Framsóknarmanna. Eitt af því sem fáir virðast hafa áttað sig á varðandi okkar tillögur Framsóknarmanna sem voru lagðar fram í febrúar 2009 var að þær voru hugsaður sem umræðugrundvöllur og grunnur að frekari útfærslum. Því er það ekki rétt að þetta hafi verið einhvers konar kosningaloforð, heldur átti að fara í þessar aðgerðir fyrir kosningar. Við tókum saman 18 tillögur um aðgerðir til að koma efnahagslífinu aftur á stað, og sú sem hefur fengið mesta athygli er hin svokallaða 20% tillaga. Við höfum aldrei haldið því fram að 20% væru höggin í stein og ekki mætti útfæra þessar tillögur nánar.
Tryggvi kom með mjög svipaðar tillögur, Lilja með 4 milljónir á línuna, hagfræðingur BSRB með 25% og sjö milljón króna hámark o.s.frv.
Stiglitz ræddi á fundi með tveimur þingnefndum ekki bara þessa leið sem þú nefnir heldur líka möguleikann á því að nota skattkerfið til að tryggja jöfnuð og að þeir sem fengu leiðréttingu en ættu miklar eignir og hefðu miklar tekjur myndu þá á móti borga hærri skatta. Allir myndu fá jafna leiðréttingu en síðan yrði skattkerfið notað til að koma til móts við áhyggjur manna um réttlæti og sanngirni við aðgerðina.
Ég veit ekki betur en það sé einmitt það sem hagfræðingar gera. Leggja fram hugmyndir, ekki bara eina heldur margar og velta öllum hliðum fyrir sér.
Vandamálið sem ég sé er einmitt þessi hugsunarháttur sem þú nefnir í greininni þinni og rökstyður sjálfur, – að það skuli skipta máli hvaðan góðar hugmyndir koma. “… Einnig verður að segja í fullri hreinskilni að Framsóknarmenn hafa búið svo um hnútana undanfarin ár að vantraust leggst sjálfkrafa á hugmyndir þeirra…”
Er ekki einmitt kominn tími til að gera það sem við Framsóknarmenn reyndum að gera strax í febrúar? Að viðurkenna að nauðsynlegt er að fara í almennar aðgerðir og skoða allar þær tillögur sem fram hafa komið með opnum huga? Leita þverpólitískrar niðurstöðu?
Til hagsbóta fyrir okkur öll?
Bkv/
Benedikt Sigurðar
2 years ago
Sæll Daði.
Hvet þig til að lesa viðtal við Stiglitz í Fréttablaði dagsins í dag. http://www.visir.is/article/20090909/FRETTIR01/986605160
Leiðréttu svo rangfærslur þínar sem hraðast.
Kveðja
Bensi
Dadi
2 years ago
Sæll Bensi og takk fyrir kommentið
Hvaða rangfærslu? Er Stiglitz ekki einmitt að tala um ósanngirnina sem felst í verðtryggingu íbúðarlána í góðu viðtali í Fréttablaðinu í dag? Veit heldur ekki alveg hvar ég ætti að hafa skrifað um skoðun hans á verðtryggingunni? Ef þú ert að vísa í greinina sem birtist á eyjunni þá er sú skoðun sem birtist þar á verðtryggingunni algjörlega mín og hvergi vitnað í Stiglitz í þeim efnum. Get samt skilið að það hafi misskilist einhversstaðar eins og fyrirsögn Eyjunnar var sett fram.
Hello Bensi and thanks for the comment.
What do you mean by that Stiglitz has not commented on the indexation of mortgages? Isn´t that exactly the gist of the very good interview Frettabladid has today? I have never written about Stiglitz’ opinion on the indexation? If you are referring to the article that appeared on Eyjan.is then the opinion put forth there regarding the price indexation is mine and I never claimed that Stiglitz had anything to do with it. I can fully understand some misunderstanding arising from the way Eyjan headlined the piece.
Kv. Daði
Sigvaldi Ásgeirsson.
2 years ago
Mjög góður pistill hjá þér Daði. En ég get líka tekið undir hvert orð hjá Eygló. Hvorttveggja eru góð innlegg í þessa mikilvægu umræðu. Vonandi styttist í framkvæmdir. Fjöldagjaldþrot heimila blasir annars við.
Vilhjalm A.
2 years ago
The Visir article apparently does not include this section of text, in which Stiglitz outlines the way to “correct” the Icelandic loan-system. Stiglitz is strongly opposed to price-indexation and believes mortgages should be linked to wage-rates, and that current mortgages should be “re-written” to reflect general salary rates.
http://vefblod.visir.is/index.php?s=3361&p=79661
Aðferð Stiglitz til að leiðrétta lán
- “Þú byrjar á því að endurskipuleggja lánin og lengja endurgreiðslutímann um tugi ára og lækka þannig afborganir.
- Síðan ætti að slíta tengingu lána við vísitölu neysluverðs, endurskrifa alla samninga og segja: Svona eru nýju samningarnir, tengdir launavísitölu.
- Margir munu geta borgað samkvæmt nýju samningunum, án þess að hafa áhyggjur af gengi og verðbólgu.
- Síðan eru aðrir sem ekki geta borgað. Hjá sumum þeirra breytir þú skuldunum í eignir lánardrottna. Það þýðir að ríkið myndi eignast hlut í fasteigninni og eftir kannski tuttugu ár, þegar eignin er seld, fær ríkið samsvarandi hlut af söluverðinu. Þannig gefur þú samfélaginu aftur og færð ekkert ókeypis.
- Að þessu loknu verður enn fólk sem ekki getur borgað og þarf að fá afskriftir. Það er gjöf og hana ætti að skattleggja. Fái einhver tvær milljónir niðurfelldar mætti dreifa þeim á tuttugu ár og fólk greiddi skatt af hundrað þúsundum á ári. Þeir sem eru með lægstu launin greiða minnstan skatt, jafnvel ekkert, en síðan greiða þeir meira eftir því sem tekjurnar eru hærri. Ríkt fólk gæti kannski greitt sextíu prósent.
- Þannig deilir fólk gjöfinni með samfélaginu. Þetta er gróft réttlæti, því sumir fengu kannski hærri lán gegnum vinskap á sínum tíma, en þetta er réttlátt.”